از صدای سخن عشق ندیدم خوشتر........یادگاری که در این گنبد دوار بماند

غوغاي آرام عشق

غوغاي آرام عشق
سه‌شنبه ٢۸ بهمن ،۱۳۸٢
 

salam doostan. sharmande ke man kheili vaghte nistam!!! systemam tarakide!!moshkelate kari ham vaghtamo bad joori gereftan ta natoonam kari konam... faghat ino begam ke kheili delam baratoon tang shode, felan ham dar "esterahat" hastam... alan nemitoonam ziad benevisam chon inja dare ye joora ee tatil mishe, man too kafi netam- too kish- jaie hamatoonam khalie... barmigardam, hatman

 

بار فراق دوستان

از کئ نشسته بر تنم...

 

 

علیرضا علیمردانی

پنجشنبه ٩ بهمن ،۱۳۸٢
پرواز

 وقتي خيال عشق

                   در باور دلم

                                 پرواز مي كند،

  رويای عاشقی

                   آواز خويش را

                                     در گوش ذهن من

                                                         آغاز می کند.

  من مبتلا به عشق

                       ديگر اگر شوم

                                       يا روح خويش را

                                                           به جان ديگری

                                                                            پيوند گر دهم،

 

         درهای بسته ی دل های خسته ی مرغان پرشکسته را

                                                                       باز خواهم کرد،

  و برای رسيدن به بلندای قله ی احساس

                                       - ای سرخ حس سبزـ

                                                                 تا انتهای ابديت

                                                                                پرواز خواهم کرد...

                                                                                                                  شعر از: خودم

 

  سلام. خوشحالم که دوباره اومدم... از زير آوار امتحانات، ولی اين که زنده موندم - هر چند زخمی -  يک معجزه بود... 

   گاهی اوقات شکست ها خيلی مفيدتر از پيروزی ها هستند. چون پيروزی ها زودگذرند ولی تلخی شکست تا مدت ها فراموش شدنی نيست و آدمی می تواند از آن ها درس های زيادی فراگيرد و به اشتباهاتش پی برد. چون گاهی پيروزی روی اشتباهات سرپوش می گذارد و ما را از شناخت اشتباهمان محروم ميکند تا دوباره تکرارش  کنيم.

گاهی شکست ها آغازگر پيروزی های بزرگی هستند، به شرطی که درکشان کنيم.

نظر شما چيه؟

 

 

علیرضا علیمردانی

[ خانه من | اقليم خاطرات | پست الكترونيك ]