از صدای سخن عشق ندیدم خوشتر........یادگاری که در این گنبد دوار بماند

بازم سلام - غوغاي آرام عشق

غوغاي آرام عشق
سه‌شنبه ۱٦ دی ،۱۳۸٢
بازم سلام

بعد از چند روز دوری اومدم که بنويسم... و برم... به کجا نمی دونم. فقط می دونم بايد برم. شايد به سوی آينده، شايد فرار از حال، يا بازگشت به گذشته...

به هر حال اينجا قصد ندارم غر بزنم چون از روز اولی که تو اين دفتر خاطرات سرگشاده شروع به نوشتن کردم، قول دادم که هرگز غرغر نکنم...

فقط اينو بگم که اصلا حال و حوصله ی درست و حسابی ای ندارم. نميدونم، شايد به خاطر امتحانامه که {از ۲۱ دی تا ۸ بهمن گريبانگيرمن و}  منو از سر زدن به اين دفتر و ديدن دوستام و همکارام باز می دارن... همکارای خوبی که از وقتی باهاشون هستم -تو اين دفتر خاطرات- ديگه احساس تنهايی نمی کنم و دوستشون دارم... هم کارمو، هم همکارامو... پس هيچ وقت تنهام نذارين... هستم، شما هم باشين...

اين شعرو تو همين حال و هوا نوشتم. بخونين، شايد هم هوا شديم

 

... ظاهر گل زيباست

چه کسی درد دل او پرسيد؟

 

                    خار در پای ظريفش پيداست

                    چه کسی آن را ديد؟

 

                                   در دلش ماتم هاست

                                   او چگونه خنديد؟

 

                                   خنده ی گل به نگاه غافل انسانهاست

                                                             باد چگونه رقصيد؟

                                        

عليرضا ع

علیرضا علیمردانی

[ خانه من | اقليم خاطرات | پست الكترونيك ]